Παρεμβάσεις σχετικά με την πετρελαιοκηλίδα στον Σαρωνικό

Παρεμβάσεις για το ζήτημα της πετρελαιοκηλίδας στο Σαρωνικό, μετά τη βύθιση του δεξαμενόπλοιου Αγιά Ζώνη ΙΙ της FOS Petroleum ιδιοκτησίας Θ.Κουντούρη που μόλυνε το Σαρωνικό με περισσότερους από 2500 τόνους μαζούτ, πραγματοποιήθηκαν το προηγούμενο χρονικό διάστημα σε πολλές περιοχές του Πειραιά και της Αθήνας, με μοιράσματα χιλιάδων κειμένων, τρικάκια, πανό και αναγραφή συνθημάτων. Ενώ πραγματοποιηθήκαν και 2 διασυλλογικές παρεμβάσεις, η πρώτη στις 26/10 στο κέντρο του Πειραιά με αναγραφή συνθημάτων στο παράρτημα του Υπουργείου Ναυτιλίας (Διεύθυνση Επιθεώρησης Πλοίων) στο Πασαλιμάνι: https://athens.indymedia.org/post/1579246/ και η δεύτερη στις 4/11 στο Πέραμα με αναγραφή συνθημάτων στο κτίριο της FOS PETROLEUM αλλά και στο λακέδικο εργοδοτικό σωματείο της χ.α. «Άγιος Νικόλαος», στα τσιράκια των εφοπλιστών:https://athens.indymedia.org/post/1579617/
Ακολουθούν φωτογραφίες, το κείμενο και η αφίσα των παρεμβάσεων:
φωτογραφίες από Πειραιά
 
 
φωτογραφίες από Πέραμα
 
 
το κείμενο της παρέμβασης και σε .pdf εδώ
και η αφίσα
 συνελεύσεις γειτονίας, αυτοοργανωμένα στέκια & καταλήψεις,
αναρχικές & αντιεξουσιαστικές συλλογικότητες
από της περιοχές  του Πειραιά και της Αθήνας
Posted in ενημερώσεις | Leave a comment

Τιμή στον ολυμπιακό κομμουνιστή αντάρτη Νίκο Γόδα (1921-19/11/1948)

κείμενο που θα συμπεριληφθεί στο προσεχές έντυπο δρόμου της αντιφασιστικής συνέλευσης πειραιά

Posted in Κείμενα, Κείμενα Αντιφασιστικής Συνέλευσης Πειραιά | Leave a comment

Ανακοίνωση σχετικά με την αντιφασιστική συγκέντρωση της 20ης Οκτωβρίου στον Πειραιά.

Την Παρασκευή 20/10 πραγματοποιήθηκε αντιφασιστική συγκέντρωση στον Πειραιά, στην πλατεία Κοραή, ενάντια στα εγκαίνια των νέων γραφείων της Χ.Α. Στην πραγματικότητα τα γραφεία μόνο νέα δεν είναι, αφού αποτελούν την προηγούμενη φωλιά των ναζί, πριν πάνε στο ρετιρέ της Καραϊσκου. Η μετακόμιση από τα παλιά στα «νέα» γραφεία, που βρίσκονται ακόμα πιο κοντά στην Ασφάλεια Πειραιά, πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Ιούνιο, με ανακοίνωση της οργάνωσης. Γιατί λοιπόν έπρεπε να φτάσουν τα τέλη Οκτώβρη για να εγκαινιάσουν οι φασίστες τα «νέα» τους γραφεία; Πολύ απλά γιατί έψαχναν μια αφορμή για να φέρουν τον αρχηγό της οργάνωσης, τον Μιχαλολιάκο, μαζί με την κουστωδία βουλευτών και «μάχιμων» στον Πειραιά. Μετά το τέλος της φασιστικής συγκέντρωσης, 8-10 φασίστες, επιβαίνοντες σε μηχανές, αποπειράθηκαν να κυνηγήσουν αντιφασίστες, καταλήγοντας στο δρόμο που οδηγεί στον ΕΚΧ Φαβέλα στο Μικρολίμανο, χωρίς να τολμήσουν να πλησιάσουν το χώρο, ενώ λίγο παραπέρα ο Κασιδιάρης έτρωγε noodles σε παραλιακό μαγαζί.

Ο Πειραιάς αλλάζει και αυτό το έχουν καταλάβει πρώτοι από όλους οι φασίστες. Το τελευταίο διάστημα δραστηριοποιείται πλήθος αντιφασιστών στην περιοχή, κάνοντας δύσκολη τη ζωή των νεοναζί και των φίλων τους. Η παρουσία των φασιστών, που μετράει πολλά χρόνια στον Πειραιά, πλέον αμφισβητείται ανοιχτά. Αυτή είναι η συνθήκη που έφερε τον Μιχαλολιάκο στον Πειραιά (και όχι κάποια «εγκαίνια»), για να δηλώσει εκ νέου την εμπιστοσύνη του στην τοπική οργάνωση και να τονώσει το πεσμένο φρόνημα των συναγωνιστών του, που εδώ και καιρό δεν μετράνε ψήφους αλλά φάπες.

Η αντιφασιστική συγκέντρωση στην πλατεία Κοραή, καλεσμένη από οργανώσεις και φορείς της αριστεράς, δεν αντιμετωπίζεται από εμάς ως ένα ενιαίο σώμα. Η βασική μας αντίθεση, απέναντι στους θιασώτες του θεσμικού και δικαστικού «αντιφασισμού», έκανε την εμφάνισή της και στο δρόμο. Δεκάδες αντιφασίστες με συγκρουσιακή διάθεση συσπειρώθηκαν στους δρόμους του Πειραιά, θέλοντας να δώσουν εδώ και τώρα το μήνυμα ότι ο φασισμός τσακίζεται στους δρόμους και τις γειτονιές, μακριά από δικαστικές αίθουσες, ενάντια σε κάθε θεσμό της αστικής δικαιοσύνης και δημοκρατίας. Οι διμοιρίες ΜΑΤ και οι κλούβες που περιφρούρησαν τη φασιστική συγκέντρωση, εμπόδισαν προς το παρόν μια σύγκρουση που έρχεται όλο και πιο κοντά. Παρόλα αυτά, η διαδήλωση που αριθμούσε πάνω από 250 αντιφασίστες και αντιφασίστριες όλων των απόψεων (και αποχρώσεων) μόνο θετικά μπορεί να αποτιμηθεί.

Ως συλλογικότητα που εδώ και κάποια χρόνια δραστηριοποιούμαστε στις γειτονιές του Πειραιά, βρεθήκαμε στο δρόμο και θα ξαναβρεθούμε, απέναντι σε όσους και όσες θέλουν να σπέρνουν το δηλητήριο του ρατσισμού, του εθνικισμού, της ξενοφοβίας και της ομοφοβίας. Θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε την πολυεθνικότητα της εργατικής τάξης στον Πειραιά και παντού, ενάντια στη συνολική υποτίμηση της ζωής μας από τα αφεντικά και το κράτος τους. Αλίμονο όμως αν ο αντιφασισμός συνεχίζει να προσηλώνεται μόνο απέναντι στους οργανωμένους και δηλωμένους φασίστες. Ο φασισμός σήμερα εντοπίζεται σε κάθε ρατσιστική και ομοφοβική κραυγή, σε όλα τα αστικά κόμματα και τις οργανώσεις, σε κάθε πολιτική που επιτίθεται στο πολυεθνικό προλεταριάτο και στοχεύει στη διχόνοια μέσα στην τάξη μας. Είναι καιρός να οργανωθούμε απέναντί τους, αν θέλουμε να ελπίζουμε σε μια αταξική και ακρατική κοινωνία.

25/10/17,
αντιφασιστική συνέλευση πειραιά

Posted in ενημερώσεις, Κείμενα Αντιφασιστικής Συνέλευσης Πειραιά | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ανακοίνωση σχετικά με την αντιφασιστική συγκέντρωση της 20ης Οκτωβρίου στον Πειραιά.

Ο φασισμός τσακίζεται στους δρόμους!

Με τη συμμετοχή πάνω από 100 αντιφασιστριών και συντρόφων πραγματοποιήθηκε πορεία στο κέντρο και τη γειτονιά του Πειραιά, τη Δευτέρα 25/9. Για ακόμη μια φορά αποδείχθηκε πως οι δημόσιοι χώροι, οι γειτονιές και οι πλατείες μας είναι μέρη αφιλόξενα για τους φασίστες, τους ρατσιστές, τους ομοφοβικούς και τους μισαλλόδοξους.

Πριν την πορεία προηγήθηκε συγκέντρωση μιάμισης ώρας στο Πασαλιμάνι, στο ρολόι, όπου υπήρχε μικροφωνική εγκατάσταση και τραπεζάκι με υλικό της αντιφασιστικής συνέλευσης πειραιά.

Ο Πειραιάς ανήκει στο πολυεθνικό προλεταριάτο.

Ο Πειραιάς ανήκει στις αναρχικές και τους αντιεξουσιαστές, στους κομμουνιστές και τις αντιφασίστριες.

Η ΟΡΓΗ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΤΟ ΡΕΤΙΡΕ.

αντιφασιστική συνέλευση πειραιά

ακολουθούν η αφίσα και η προκήρυξη που καλούσαν στη συγκέντρωση:

 

 

Posted in ενημερώσεις, Καλέσματα/Πορείες | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο φασισμός τσακίζεται στους δρόμους!

Αντιφασιστική Συγκέντρωση στο Πασαλιμάνι, Δευτέρα 25/9, 18:00

 

Να τσακίσουμε το φασισμό σε κάθε γειτονιά και σε κάθε συνείδηση

Την περίοδο 2011-13 η συμμορία της χρυσής αυγής δρούσε απροκάλυπτα στους δρόμους των πόλεων έχοντας την πλήρη κάλυψη της αστυνομίας. Από τα μαζικά πογκρόμ εναντίον μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας που στόχο είχαν να επιβάλλουν ένα καθεστώς τρόμου σ’ αυτούς που όντας εγκλωβισμένοι σε συνθήκες πάμφθηνης και παρανομοποιημένης εργασίας, αποτελούν το πιο υποβαθμισμένο κομμάτι της κοινωνικής/ταξικής αλυσίδας, έως τις επιθέσεις σε καταλήψεις, στέκια και κοινωνικούς χώρους, οι οποίοι αποτελούσαν και αποτελούν αναχώματα απέναντι στις επιθετικές πολιτικές των εκάστοτε κυβερνήσεων, η χρυσή αυγή δρούσε συμπληρωματικά στην κρατική καταστολή.

Η κορύφωση αυτής της δράσης ήλθε τελικά πριν από τέσσερα χρόνια με την δολοφονία του Παύλου Φύσσα στην Αμφιάλη από νεοναζιστικό τάγμα εφόδου. Το γεγονός αυτό καθώς και οι βίαιες πολύωρες συγκρούσεις με την αστυνομία και τους φασίστες από χιλιάδες κόσμου την επομένη της δολοφονίας, σηματοδότησε την έναρξη της σύντομης περιόδου του κρατικού/θεσμικού/μηντιακού «αντιφασισμού». Σε μια περίοδο όπου η ακροδεξιά κυβέρνηση Σαμαρά προπαγανδίζοντας τη θεωρία των δύο άκρων, εφάρμοζε το δόγμα μηδενικής ανοχής, καταστέλλοντας βίαια αντιφασιστικές κινητοποιήσεις (βλ. επίθεση ομάδας δέλτα σε αντιφασιστική μοτοπορεία, συλλήψεις και βασανισμοί στην Γ.Α.Δ.Α τον Σεπτέμβρη του 2012) κι εκκενώνοντας κινηματικές καταλήψεις του κέντρου της Αθήνας (Βίλλα Αμαλίας, Σκαραμαγκά), η ΧΑ ως πολιτική δύναμη, ενισχυμένη πλέον από την κοινοβουλευτική νομιμότητα που της προσέδιδαν οι 500 χιλιάδες ψηφοφόροι, φάνηκε να ξεφεύγει απ’ τον έλεγχο, ενώ παράλληλα αποτέλεσε και την αιτία για μαζικές κοινωνικές αντιδράσεις. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν οι ποινικές διώξεις και συλλήψεις της ηγεσίας, καθώς και αρκετών μελών της φασιστικής οργάνωσης.

Τέσσερα χρόνια μετά, η δημόσια φασιστική επιθετικότητα δείχνει να βρίσκεται σε ύφεση. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι τα ηγετικά μέλη βρίσκονται ελεύθερα να οργανώνουν τις επόμενες κινήσεις τους, να κάνουν σόου στη βουλή και να λειτουργούν τα γραφεία τους (όπως αυτά του Πειραιά) με συχνές εκδηλώσεις μίσους κι αποβλάκωσης , περιμένοντας να τους δοθεί η ευκαιρία να δράσουν ξανά ως εφεδρεία κράτους κι αφεντικών. Όλα αυτά με τα ποσοστά απήχησης στην «κοινή γνώμη» να παραμένουν σταθερά. Ταυτόχρονα, η ΧΑ φαίνεται να έχει αναθέσει την συνέχεια της δράσης των ταγμάτων εφόδου σε διάφορες γκρούπες (Α.Μ.Ε) που δρουν ως παρακλάδια της κεντρικής οργάνωσης, πραγματοποιώντας εμπρηστικές επιθέσεις, με πιο πρόσφατη αυτή στον κοινωνικό χώρο «Φαβέλα» στον Πειραιά στις 29 Αυγούστου.

Η δίκη της ΧΑ με την κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης ακόμη κι αν καταδικάσει τελικά τους δολοφόνους για τις πράξεις τους, δεν παύει να αθωώνει την ελληνική δημοκρατία η οποία έθρεψε τον φασισμό όλα τα προηγούμενα χρόνια. Για εμάς ο αντιφασιστικός αγώνας δεν είναι θεσμικός για να αρχίσει και να τελειώσει στις αίθουσες των δικαστηρίων. Είναι καθήκον μας να επιμένουμε και να διεκδικούμε, μέσω της παρουσίας και της δράσης μας, τις γειτονιές, τους δρόμους και όλους τους δημόσιους χώρους από τους φασίστες καθώς κι από όσα αντιδραστικά υποκείμενα τους στηρίζουν προκειμένου να θρέφουν την ανυπαρξία τους με ρατσισμό και μισαλλοδοξία.

Οι γειτονιές μας είναι πολυεθνικές, είναι χώροι αλληλεγγύης και κοινωνικότητας, στο χέρι μας είναι να τους μετατρέψουμε σε χώρους αδιαμεσολάβητης αντίστασης κι αγώνα ενάντια στον αναδυόμενο σύγχρονο ολοκληρωτισμό κράτους και κεφαλαίου, ξεκινώντας από την αντιφασιστική δράση στον Πειραιά και παντού.

Ο Αντιφασιστικός αγώνας είναι αγώνας ενάντια στη λήθη

Αντιφασιστική Συγκέντρωση

Δευτέρα 25.9.17

Πασαλιμάνι (Ρολόι)

18:00

Posted in Αφίσες, Αφίσες συνέλευσης, Καλέσματα/Πορείες, Κείμενα, Κείμενα Αντιφασιστικής Συνέλευσης Πειραιά | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αντιφασιστική Συγκέντρωση στο Πασαλιμάνι, Δευτέρα 25/9, 18:00

ΣΕ ΠΕΙΣΜΑ ΜΠΑΤΣΩΝ, ΔΗΜΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΩΝ ΤΟ ΜΕΝΙΔΙ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΟ

κείμενο συντρόφων και συντροφισσών για τα τελευταία γεγονότα στο Μενίδι

Posted in Uncategorized | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΣΕ ΠΕΙΣΜΑ ΜΠΑΤΣΩΝ, ΔΗΜΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΩΝ ΤΟ ΜΕΝΙΔΙ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΟ

Από το Χαϊδάρι μέχρι και τα Χανιά, κατάληψη παντού σε κάθε γειτονιά

αναδημοσίευση από http://papoutsadiko.espivblogs.net/

Την Τρίτη 13/6 στις 7:30 το απόγευμα, πραγματοποιήθηκε πορεία για την υπεράσπιση των καταλήψεων και για την υπεράσπιση του Παπουτσάδικου, που ξεκίνησε από το μπασκετάκι της Ιεράς Οδού (Αγ.Μαρίνα), κινήθηκε μέσα στα στενά του Χαϊδαρίου και την οδό Καραϊσκάκη και κατέληξε στην κατάληψη. Η πορεία διοργανώθηκε «στόμα-στόμα» και συμμετείχαν καταληψίες, σύντροφοι και συντρόφισσες, φίλοι και φίλες. Κατά την διάρκεια της πορείας γράφτηκαν συνθήματα στους τοίχους της πόλης, πετάχτηκαν τρικάκια και μοιράστηκαν περίπου 1000 κείμενα για την πρόσφατη δημοσίευση της εισαγγελικής παραγγελίας για εκκένωση της κατάληψής μας. Στο τέλος της πορείας πραγματοποιήθηκε μικροφωνική στην πλατεία απέναντι από την κατάληψη για περίπου 2 ώρες.
Για άλλη μία φορά, η ανταπόκριση από τον κόσμο της γειτονιάς και τους/τις περαστικές ήταν πολύ θετική… Δεν τελειώσαμε. Συνεχίζουμε, και όπως έχουμε ξαναπεί «Το παπουτσάδικο ήταν είναι και θα είναι εδώ…»

φωτογραφίες από την πορεία

Μερικά από τα συνθήματα που φωνάχτηκαν:

  • μπάτσοι αφεντικά / ρουφιάνοι εισαγγελείς / μέσα στις καταλήψεις μας / δεν θα μπει κανείς
  • στις καταλήψεις ζούμε / ντόπιοι και μετανάστες / κόντρα σε ιδιοκτήτες / αφέντες και δυνάστες
  • από το Χαϊδάρι / μέχρι και τα Χανιά / κατάληψη παντού / σε κάθε γειτονιά
  • φυλακές 3ου βαθμού / και στις καταλήψεις ντου / με την μάσκα δημοκράτη / και προφίλ αριστερού
  • 10, 100, χιλιάδες καταλήψεις / ενάντια σ’ έναν κόσμο οργανωμένης σήψης
  • ίδια είναι τ’ αφεντικά / δεξιά κι αριστερά
  • όλα είναι δικά μας / και όλα είναι κλεμμένα / κατάληψη σε βίλες / κι εγκαταλελειμμένα

Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε:

ΤΟ ΠΑΠΟΥΤΣΑΔΙΚΟ ήταν, είναι και θα είναι εδώ. Είμαστε εδώ…

Την Τετάρτη 7/6, ένα δημοσίευμα του Ελεύθερου Τύπου από αστυνομικό συντάκτη, διακινήθηκε σε διάφορα μέσα και ιστοσελίδες αντίστοιχου πολιτικού προσανατολισμού. Το αρχικό δημοσίευμα αλλά και όσα ακολούθησαν, γκρίνιαζε για «άλλη μία εισαγγελική παραγγελία που έπεσε στο κενό». Εισαγγελική παραγγελία που αφορούσε την εκκένωση τριών κατειλημμένων κτιρίων που ανήκουν σε ιδιώτες, μεταξύ αυτών και της κατάληψης Παπουτσάδικο. Αλλά πέρα από αυτά που οι ενσυνείδητοι λειτουργοί του τύπου και των αρχών λένε, έχει μια σημασία να δούμε τι κρύβεται πίσω από τις γραμμές και τι δεν λέγεται από τα ίδια ενσυνείδητα τσιράκια[1].

Ένα από αυτά, είναι το ποιόν αυτού του θεάτρου του παραλόγου. Του θεάτρου, όπου κάποιοι δεξιοί υπερασπιστές της νομιμότητας ασκούν πιέσεις στους αριστερό-ψεκασμένους υπερασπιστές της νομιμότητας, που στο ενεργητικό τους μετράνε ήδη αρκετές εκκενώσεις καταλήψεων. Που ξεσπιτώνουν μετανάστες και πρόσφυγες γιατί «θα έπρεπε να βρίσκονται σε οργανωμένους χώρους[2]». Παιχνίδια ισχύος και εντυπώσεων ανάμεσα στα στρατόπεδα αυτών, που έτσι κι αλλιώς, πάντα παίζουν πάνω στις πλάτες μας. Είτε πρόκειται για την επιβίωση και την καθημερινότητά μας, είτε πρόκειται για τις καταλήψεις και κάθε πρακτική που δημιουργεί αναχώματα στα κοινά τους σχέδια. Και πάντα, με την αμέριστη βοήθεια των τσιρακιών τους, τους δημοσιογράφους, τους εισαγγελείς, τους μπάτσους.

Ένα άλλο σημείο για το οποίο ξεστομίζουν κορώνες χαρακτήρες σαν τον συγκεκριμένο συντάκτη (όπως για παράδειγμα ο συνάδελφός του ο Πορτοσάλτε), είναι το γεγονός ότι το κτίριο του Παπουτσάδικου – αλλά και οι άλλες δύο αναφερόμενες καταλήψεις – ανήκει σε ιδιώτες. Κορώνες για τους «καλούς» επιχειρηματίες, για το πώς το συμφέρον μας «ταυτίζεται» με τα συμφέροντά τους, για το πώς πρέπει να τους λέμε κι ευχαριστώ που μας δίνουν δουλειές. Αλλά τι να περιμένει κανείς από τα τσιράκια. Πάντα θα προσπαθούν να μας πείσουν ότι η δουλικότητα που εκείνοι υιοθετούν, θα πρέπει να είναι ο κανόνας για όλους εμάς.

Εμείς, και όλοι-όλες σαν εμάς, δεν οφείλουμε τίποτα σε τύπους σαν τους Λολοσίδηδες, στους οποίους ανήκει το κτίριο του Παπουτσάδικου. Δεν οφείλουμε τίποτα σε αυτούς που από την δεκαετία του ’50 (στο δικό μας κτίριο) μέχρι και σήμερα (σε άλλο εργοστάσιο) ξεζουμίζουν τους εργάτες τους. Που μέσα στο δικό τους εργοστάσιο, αλλά και στα υπόλοιπα εργοστάσια παπουτσιών του Χαϊδαρίου, τόσοι και τόσες εργάτριες τσάκισαν τα χέρια και τα πνευμόνια τους. Που σήμερα, με τα φράγκα που έβγαλαν και βγάζουν από την εκμετάλλευση της εργασίας τόσων, αυτοί που δεν δούλεψαν ποτέ στην ζωή τους, γυρνάνε γύρω γύρω τις φάτσες τους σε lifestyle περιοδικά και σε events της κοσμικής Αθήνας. Που ενώ το κτίριο του Παπουτσάδικου το είχαν παρατημένο να σαπίζει για χρόνια, δεν αντέχουν στην ιδέα ότι στην «δική τους» περιουσία υπάρχουν τύποι και τύπες σαν εμάς, χωρίς εκείνοι να βγάζουν κέρδος. Γι’ αυτό φαγώθηκαν εδώ και τέσσερα χρόνια και μας κόβουν συνέχεια το ρεύμα. Γι’ αυτό σπεύσανε να πάνε στους εισαγγελείς όταν ο αριστερό-ψεκασμένος, πρώην Πασόκος, υποστράτηγος, υπουργός Τόσκας, τους άνοιξε την πόρτα λέγοντας ότι το υπουργείο του θα ανταποκριθεί σε προσφυγές ιδιωτών που τα κτίριά τους τελούν υπό κατάληψη.

Και μέσα σε όλα αυτά, τα τσιράκια κάθε είδους επιμελώς αποφεύγουν να αναφέρουν ότι το κτίριο του Παπουτσάδικου, είναι δεσμευμένο[3] από τον Δήμο. Ότι αν εκκενωθεί, δεν θα μπορεί να το κάνει κανείς απολύτως τίποτα. Όπως ακριβώς γινόταν και πριν μπούμε εμείς να το καταλάβουμε. Επιμελώς χρησιμοποιούν και κοινοποιούν ό,τι τους συμφέρει, όπως ακριβώς κάνουν πάντα οι ρουφιάνοι. Γιατί αν κοιτάξει κανείς με λίγη προσοχή τα δημοσιεύματα, θα δει ότι οι «έγκριτοι», ενσυνείδητοι συντάκτες, αναφέρουν ότι το Παπουτσάδικο ανήκει σε ιδιώτες, αλλά αργότερα το τοποθετούν στην λίστα των δημοσίων κατειλημμένων κτιρίων. Με τον ίδιο τρόπο ο Δήμος Χαϊδαρίου, αυτά τα έξι χρόνια, είτε με τις διακοπές ρευματοδότησης, είτε με τις τωρινές κινήσεις των ιδιοκτητών και των θεσμών που δουλεύουν για πάρτη τους, επιμελώς παριστάνει ότι το ζήτημα δεν τον αφορά. Εμείς όμως, επειδή δεν συνηθίζουμε να κρύβουμε τα λόγια μας, έχουμε να πούμε ότι για οτιδήποτε συμβεί στο Παπουτσάδικο, ευθύνη έχουν όλοι οι παραπάνω. Μηδενός εξαιρουμένου. Γιατί το κτίριο αυτό είναι κομμάτι αυτής της πόλης. Είναι δικός μας χώρος, δημόσιος χώρος. Κόντρα στην εμπορευματοποίηση και την υποτίμηση των ζωών μας. Ενάντια σε κάθε λογής φασίστες και τσιράκια των αφεντικών.

Τέλος, δεν γίνεται να μην σταθούμε στην αναφορά του δημοσιεύματος στις «πληροφορίες ότι στο Παπουτσάδικο δεν γίνονται ιδιαίτερες δραστηριότητες». Όχι γιατί μας πατάει κάποιον κάλο, αλλά γιατί και αυτή η αναφορά χρειάζεται μια μικρή «μετάφραση». Πρόκειται για την στρατηγική του ψεύδους, που αποτελεί πάγια τακτική δημιουργίας κλίματος για να δικαιολογούνται οι εκκενώσεις των καταλήψεων. Οι δεξιό-ψεκασμένοι των προηγούμενων χρόνων χρησιμοποιούσαν την στρατηγική των «εστιών ανομίας», οι σημερινοί αριστερό-ψεκασμένοι χρησιμοποιούν την στρατηγική των «αχρησιμοποίητων κτιρίων». Ο καθένας με τις καταβολές του.

Εμείς για όλα αυτά έχουμε να πούμε τα εξής. Είναι γεγονός ότι ο πόλεμος φθοράς με τις διακοπές ρεύματος, έχει δυσκολέψει την ζωή μας στο Παπουτσάδικο. Αλλά, το να μην έχουμε ρεύμα δεν σημαίνει ότι δεν είμαστε εδώ. Σημαίνει απλώς ότι δεν μας βλέπουν τα «μάτια» τους, οι ρουφιάνοι, έμμισθοι ή μη. Γιατί εμείς τις Δευτέρες κάνουμε συνελεύσεις κανονικά, τις Τρίτες συναντιόμαστε και συζητάμε ή ακούμε μουσικές, μέσα στο Παπουτσάδικο ή στις πλατείες και τα μπασκετάκια της πόλης μας, τα Σαββατοκύριακα και τις υπόλοιπες μέρες κάνουμε προπονήσεις στον πρώτο όροφο, εργασίες συντήρησης και αναστήλωσης του κτιρίου, περνάμε τις ελεύθερες ώρες μας στο Παπουτσάδικο συζητώντας, οργανώνοντας δράσεις, συναυλίες, εκδηλώσεις, διακινώντας τα βιβλία μας, συναντώντας τους γείτονές μας.

Αυτό φαίνεται να μην έχουν καταλάβει καλά. Ότι εμείς είμαστε παιδιά αυτής της γειτονιάς, παιδιά αυτών που δούλεψαν στα παπουτσάδικα και στα νταμάρια της περιοχής, παιδιά αυτών που έχουν μάθει να αντιπαλεύουν τις δυσκολίες. Ότι εμείς ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε εδώ. Με ή χωρίς ρεύμα, με ή χωρίς αυτό το κτίριο. Εμάς γνωρίζει η γειτονιά, κάποιους και κάποιες από μικρά παιδιά. Εμάς βλέπει καθημερινά στο Χαϊδάρι. Εμάς ρωτάει γιατί οι ντόπιοι Συριζαίοι νομίζουν ότι έχουν πρόσωπο να κυκλοφορούν στην γειτονιά. Εμάς ρωτάει τι θέλουν οι ασφαλίτες και γυρνάνε γύρω γύρω. Εμάς ρωτάει για το τι πάθανε όλοι αυτοί και μας απειλούν. Δεν φοβάται εμάς, αυτούς και τις προθέσεις τους φοβάται. Εμείς είμαστε εδώ, είμαστε στην δικιά μας γειτονιά. Αυτοί – ιδιοκτήτες, δημοσιογράφοι, εισαγγελείς, μπάτσοι – είναι από αλλού. Για να δούμε, ποιοι θα φύγουν πρώτοι;…

 

[1] Λίγο να ξέρει κανείς τις έννοιες των λέξεων αυτών, ειδικά τις έννοιες που έχουν αποδοθεί από την κοινωνική κουλτούρα περιοχών όπως οι εργατικές γειτονιές της Δυτικής Αθήνας της οποίας παιδιά είμαστε κι εμείς, αντιλαμβάνεται ότι τα τσιράκια είναι «εξ ορισμού» και κατά συνείδηση προσκολλημένα στα αφεντικά τους, κατά συνείδηση χαρακτήρες ασύμβατοι με την αξιοπρέπεια.

[2] Ο Τόσκας με την λέξη «οργάνωση» εννοεί τον στρατιωτικό-αστυνομικό έλεγχο, την απουσία υποδομών, τα συρματοπλέγματα, τα σκουλικιασμένα συσσίτια των ΜΚΟ, την γκετοποίηση και τον αποκλεισμό.

[3] Όταν ένα ακίνητο είναι δεσμευμένο προς απαλλοτρίωση από το δημόσιο, είναι σαν να μπαίνει στον «πάγο». Η δέσμευση μπορεί να ισχύει για πολλά χρόνια και μέχρι να αποζημιωθούν οι ιδιοκτήτες ή το δημόσιο να αποσυρθεί από την δέσμευση, κανείς από τους δύο δεν μπορεί να κάνει τίποτα με το κτίριο.

Posted in ενημερώσεις | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Από το Χαϊδάρι μέχρι και τα Χανιά, κατάληψη παντού σε κάθε γειτονιά

3 προβολές ενάντια στο φασισμό, τον ρατσισμό και την πατριαχία

Posted in Αφίσες, Αφίσες συνέλευσης, Εκδηλώσεις/Προβολές | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο 3 προβολές ενάντια στο φασισμό, τον ρατσισμό και την πατριαχία

Νέα αυτοκόλλητα

για να κολλήσεις στη γειτονιά σου στείλε mail στο antifapeiraias @ espiv.net

 

 

Posted in αυτοκόλλητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Νέα αυτοκόλλητα

Κανένας μαθητής / καμία μαθήτρια στις παρελάσεις!

αφίσα της αντιφασιστικής συνέλευσης πειραιά που κολλήθηκε σε σχολεία του Πειραιά, του Κερατσινίου και της Δραπετσώνας

Posted in Αφίσες, Αφίσες συνέλευσης | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κανένας μαθητής / καμία μαθήτρια στις παρελάσεις!